Υπέρτατο χρέος η ΣΩΤΗΡΙΑ της ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

Το έπος του 1940, αυτό που μεθοδικά προετοίμασε ο εθνικός κυβερνήτης ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ και πέτυχε ο ανθός της νεολαίας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου και των Οχυρών του Ρούπελ, είναι καύχημα της ιστορικής μνήμης του Ελληνικού Έθνους. Οριοθετήθηκε από τον κύκλο του αίματος και απογειώθηκε σε μεγαλείο ως πράξη, από την γνώση των πολεμιστών ότι η πύλη που διάβηκαν τους οδηγούσε στο θάνατο.

Οι νεκροί του Έπους, μας διδάσκουν την σοφία που τους ενέπνευσε η γνώση του θανάτου, η μόνη εφικτή τελειότητα. Πέθαναν νέοι, ήρεμοι, ακύμαντοι, παραδομένοι στη μεγαθυμία της αιωνιότητας. Πέθαναν βέβαιοι ότι εκτέλεσαν το υπέρτατο χρέος και καθήκον στη ΦΥΛΗ και στη ΡΑΤΣΑ.  

Αιώνια η μνήμη σας.

Αθάνατοι στο νου, στην καρδιά και την ψυχή μας. 

Γιατί πρέπει νὰ ὑπερψηφισθῇ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογές

του πανεπιστημιακού καθηγητή Δημήτρη Κιτσίκη


Οἱ Ἕλληνες εἴμεθα φοβερὰ διχαστικοί. Ἀνάβουμε μὲ τὸ παραμικρό, ἔχουμε στὸ πετσί μας τὴν βεντέτα φθονοῦμε ὅποιον ἐπιτύχῃ, ἔστω καὶ ἄν ἀναγνωρίζουμε πὼς ἔχει δίκαιο.

Ὁ Νῖκος Μιχαλολιᾶκος, μόνος του, ἐπέτυχε στὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας ἕνα θαῦμα. Οἰκοδόμησε, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνιο ἀγῶνα, ἕνα μαζικὸ ἐπαναστατικὸ κίνημα (οὔτε ἀκροδεξιό, οὔτε ἀκροαριστερό, ἁπλῶς πατριωτικό). Τὸ ἐπέτυχε διότι παράλληλα ὠργάνωσε ἕνα παραστρατιωτικὸ κίνημα, ἀπαραίτητο γιὰ τὴν ἐπιβολὴ οἱουδήποτε γνησίου ἐπαναστατικοῦ κινήματος. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ δυνάμεις τοῦ Κατεστημένου ἐπεκέντρωσαν τὰ βέλη τους κατὰ τῆς παραστρατιωτικῆς αὐτῆς ὀργανώσεως, γνωρίζοντας κάλλιστα ὅτι χωρὶς αὐτὴν ἡ ἐπανάσταση εἶναι ἀδύνατη. Τὸ ΚΚΕ μετεμορφώθη σὲ ἀνενεργὴ σοφὴ κουκουβάγια ἀκριβῶς διότι ἔχασε τὸ παραστρατιωτικό της σκέλος.

Ἐντύπωση προκαλεῖ ἡ πληθώρα, στὴν σημερινὴ πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας, ὀργανώσεων, συνδέσμων, ἑταιρειῶν, κομμάτων ποὺ οὐσιαστικὰ συμφωνοῦν μὲ τὶς θέσεις τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς (πατριωτισμός, αὐτάρκεια, πολιτικὸ ἔλεγχο τῆς οἰκονομίας, ὑποστήριξη τῆς ἐθνικῆς ἐπιχειρηματικότητος ὅπως αὐτὴ τῶν Ἑλλήνω ἐφοπλιστῶν, ἐθνικὸ νόμισμα, ἔξοδος ἀπὸ τὴν ΕΕ, οὐδετερισμὸς στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, ἐκδίωξη τῶν λαθρομεταναστῶν) ποὺ ὅμως εἴτε λόγῳ τοῦ ἐμφυλιακοῦ παρελθόντος, εἴτε φθόνου, δὲν θέλουν νὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἐπέτυχε ἐνῷ αὐτοί ἀπέτυχαν νὰ προβάλλουν ὅμοιες θέσεις ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας ἀπὸ τοὺς  διεθνεῖς τοκογλύφους.

Ζητῶ λοιπόν, στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογές, ὁ λαὸς τοῦ ΟΧΙ τοῦ 61,50% τοῦ δημοψηφίσματος τῆς 5^ης Ἰουλίου 2015, νὰ ψηφίσῃ Χρυσῆ Αὐγὴ μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι δὲν θὰ τὸν προδώσῃ ὅπως ἔκαμε ὁ Σύριζα, ἁπλῶς διότι ὅταν εὑρεθῇ στὴν κυβέρνηση θὰ ἔχῃ στὸ πλευρό της, ἀφοσιωμένη, μία παραστρατιωτικὴ ὀργάνωση καὶ τὴν πλειψηφία τῆς ἀστυνομίας καὶ τοῦ στρατοῦ ποὺ παρὰ τὶς ἀντιξοότητες καὶ τὴν δουλοπρέπεια τῆς Μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974-2015, φλέγεται ἀπὸ πατριωτισμό. Μὲ στρατιωτικὴ κάλυψη καὶ πολύπλευρη ἐξωτερικὴ πολιτική, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ θὰ δυνηθῇ νὰ ἀντισταθῇ στὶς πιέσεις τῶν διεθνῶν τοκογλύφων, κάτι ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ κάνη ὁ Βαρουφάκης μὲ μοναδικὸ ὅπλο τὴν δημιουργικὴ ἀσάφεια.

Πρέπει, ἐπιτέλους, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς νὰ ξεπεράσῃ τὰ συνθήματα τοῦ «δὲν περνᾷ ὁ φασισμός», ἐὰν δὲν θέλῃ, κολλῶντας στὰ συνθήματα, νὰ ἀποτελειώσῃ ὅτι ἔχει ἀκόμη παραμείνει ὄρθιο ἀπὸ τὴν δύσμοιρη πατρίδα μας. Ὁ ἀστικὸς κοινοβουλευτισμὸς τῶν 40 τελευταίων ἐτῶν ὑπῆρξε καταστροφικός.

Ἡ λαοκρατία ἀμέσου δημοκρατίας τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς θὰ σημάνῃ τὴν ἀπαρχὴ ἑνὸς νέου χρυσοῦ αἰῶνος γιὰ τὴν πατρίδα μας.

Δημήτρης Κιτσίκης, 22 Αὐγούστου 2015

Ο Τσίπρας και οι… Τσιπραίοι της Ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Τελικά, ρε μάγκα, είναι «τρικ» το δημοψήφισμα;

Το ότι ο Τσίπρας (και οι «Τσιπραίοι» του) είναι ανίκανος να κυβερνήσει, το ξέραμε. Δυστυχώς για τον τόπο, τους Έλληνες και την ιστορία (μας), δεν το γνώριζαν ή το προσπερνούσαν, όσοι αποφάσισαν και μετέτρεψαν ένα γραφικό-περιθωριακό παιδάκι και το γκρουπούσκουλο του σε κυβέρνηση και τον ίδιο σε πρωθυπουργό μιας χώρας, που την τίμησαν με την παρουσία τους προσωπικότητες, όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Δημήτριος Γούναρης, ο Ιωάννης Μεταξάς και ο Γεώργιος Παπαδόπουλος.

Στις 25 Ιανουαρίου 2015, πρώην Πασόκοι, αριστεροί, γκέυ, λεσβίες, τρανσέξουαλ, αριστεριστές, αντιεξουσιαστές και λαθρομετανάστες, έφεραν στην εξουσία τον Αλέξη, που από τα ξημερώματα του Σαββάτου 27 Ιουνίου -λίγες ώρες μετά που βγαίνουν τα φαντάσματα, καλεί τους (εναπομείναντες) Έλληνες να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, με γυμνά χέρια. Ο Τσίπρας, και οι αδελφές (ψυχές) της κυβερνήσεως του, φωτογραφήθηκαν, συνεντευξιάστηκαν, ταξίδεψαν, (αν)έκραξαν (και τους έκραξαν) «ουάου» και (κατα)σπατάλησαν πέντε πολύτιμους μήνες με κλισεδάκια και εφέ.  Μαζί τους ένας καμμένος (που -σύμφωνα με τα παπαγαλάκια του- το Σάββατο δάκρυζε στη Βουλή και την Κυριακή την «έκανε» από την πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου) και κάμποσοι ανερμάτιστοι που τον ακολουθούν, μεταξύ τους κι ένας (αμπελοΖουραρι)φιλόσοφος που έμαθε στο λαό –σ’ όσους δεν το γνώριζαν, ότι, στην αρχαία Ελληνική, τα αχαμνά ονομάζονται «μέζεα» -όταν όμως χρειάστηκε να τα δείξει, αποδείχθηκε ότι δεν… Όλοι αυτοί, με την ανοχή των λωποδυτών (των προγόνων, των απογόνων και των επιγόνων τους) που υποδύονται τις Ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 και μετά, προσπαθούν, τώρα, να βγάλουν την ουρά τους απέξω και να μεταθέσουν τις ευθύνες (και επισήμως) σ’ αυτούς που πραγματικά τις έχουν και τους στήριξαν με την ψήφο τους από τη μεταπολίτευση και μετά. Στους Έλληνες ψηφοφόρους.

Προκήρυξαν, λοιπόν, ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για την επέκταση της συμφωνίας για τα μνημόνια, ενώ δεν προκηρύχθηκε κανένα δημοψήφισμα για τους αντιρατσιστικούς νόμους, την κατάργηση της ελευθερίας του λόγου και τη δίωξη της γνώμης, για τον θάνατο του Ελληνικού γένους, με το νομοσχέδιο για την παροχή…Ιθαγένειας (!!!) –της κυρά Τασίας της σταφιδιασμένης, το οποίο ψήφισαν οι πάντες και στα γρήγορα –εκτός από τη «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ».

Μη διανοηθεί δε, να συγκρίνει κανείς το γελοίο δημοψήφισμα -σε μία ανύπαρκτη πρόταση που ποτέ δεν είδαμε και ούτε πρόκειται να δούμε, με το δημοψήφισμα της Κύπρου το 2004. Να σας θυμίσω ότι οι περισσότεροι Έλληνες πολιτικοί και πολίτες σφύριζαν, τότε, αδιάφορα και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ανοιχτά «ΝΑΙ» στη διάλυση της Κύπρου μέσω του Σχεδίου Ανάν. 

Τώρα λοιπόν τρέχουμε. Το κομμουνιστικό συνονθύλευμα του ΣΥΡΙΖΑ, με την ανοχή της (ελαφρο)δεξιάς, προχωρεί στην αναβίωση συμμοριτικών διλημμάτων, επιδιώκοντας περιορισμό της Ελευθερίας των Πολιτών κι αντίθετα στη λογική της Εθνικής Κοινωνίας. Ο Τσίπρας, αφού βάφτισε τα μνημόνια συμφωνίες, άλλαξε όνομα στην Τρόικα και την αναγόρευσε σε θεσμό ή Brussels Group, τώρα μας καλεί να αποφασίσουμε ότι αυτοί που επί σαράντα και κάτι χρόνια λεηλατούσαν κι έκαιγαν τους ανθρώπους, τον τόπο και τις εφεδρείες του, είναι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ και ΤΥΠΙΚΑ ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ! Ο Τσίπρας που χαρακτήριζε «τρικ» την πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου για δημοψήφισμα καταφεύγει σε μια απέλπιδα προσπάθεια –αποφυγής και μεταθέσεως των ευθυνών- ανάλογης γελοιότητος, «ευφυΐας» κι αποτελεσματικότητας.

Όμως, όσοι νομίζουν ότι βρισκόμαστε στα 1821, στα 1940 ή στα 1973, απλώς κάνουν λάθος. Οι εποχές έχουν αλλάξει και περάσει δίχως την παραμικρή ελπίδα επιστροφής. Πρώτον λείπουν οι ηγέτες. Δεν υπάρχει ούτε Κολοκοτρώνης, ούτε Μεταξάς, ούτε Παπαδόπουλος. Στη θέση τους κυβερνούν, ένας.. Τσίπρας, ένας…. Σαμαράς, μια κάποια ….Φώφη, ένα τυπάκι –υπάλληλος ΜΜΕ- με σακίδιο στην πλάτη, κι ο…. Κουτσούμπας, ο οποίος την ώρα που του δίνετε η ευκαιρία να καταψηφίσει την Ευρωπαϊκή ενοποίηση –το όνειρο και το απωθημένο δεκάδων χιλιάδων κομμουνιστών για μισό αιώνα, καλεί τους ψηφοφόρους του σε….αποχή. Δεύτερο, πρέπει να καταλάβουμε ότι η Ελλάδα είναι αδύναμη, γεμάτη πληγές, κινδύνους να την απειλούν, όμως, κυρίως, είναι ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ. Δίχως την παραμικρή στήριξη, ούτε καν της Κύπρου. Την Ελλάδα κυβερνούν πολιτικάντηδες, με χαμηλό επίπεδο μορφώσεως και πολιτισμού, ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ. Την Ελλάδα κυβερνούν πολιτικάντηδες αριστεροί, καμμένοι και ψοφοδεξιοί, με τρικυμία στο μυαλό, με ιδεοληψίες, άσχετοι που η μόνη φιλοδοξία τους είναι να παπαγαλίζουν στα (διαπλεκόμενα) ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά κανάλια. Με την επιλογή για το δημοψήφισμα η αριστερά αποδεικνύει ότι διακατέχεται από μόνιμα κόμπλεξ και ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ στόχος της –που έγινε δεύτερη φύση της, είναι ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ.

Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται. Οι συνιστώσες του μορφώματος που κυβερνά τον τόπο και οι αριστεροί αγιατολάχ του Μαρξισμού μπορούν να πανηγυρίζουν με την ησυχία τους, ενώ οι παρακρατικοί συνεργάτες τους των Εξαρχείων, μπορούν να καίνε, να σπάνε και να λεηλατούν τα άδεια από εμπορεύματα καταστήματα. Μακάρι η Ελλάδα, από το βράδυ της Κυριακής, να μην είναι – κι επίσημα- η τελευταία κομμουνιστική χώρα του κόσμου.

Να δούμε, λοιπόν, τώρα που τραβιούνται –σιγά σιγά- τα νερά, ποιος κολυμπούσε χωρίς μαγιό. Τώρα τα κεφάλια μέσα, περίσκεψη και περισυλλογή. Ο καθένας ενώπιος ενωπίω με τις (ιστορικές) ευθύνες του, απέναντι στον τόπο, τα παιδιά, τα εγγόνια και τους συνανθρώπους του.  Ας δούμε τώρα τους αριστερούς ψάλτες, του Ελληνικού δημοσίου, πόσο αντιευρώ τοποθετούνται. Τους αρμεχτές του τόπου, τους συνδικαλιστές της δεκάρας, αρχικά και του Ευρώ στη συνέχεια. Όλους αυτούς που κόπτονταν κι έσκιζαν τα ιμάτια τους για την πρόοδο, την τιμή, την αξιοπρέπεια και την επιβίωση των Ελλήνων. Ας δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος του καθενός μας. Μακάρι να κάνω λάθος, όμως πιστεύω ότι δεν θα σταθούμε, σαν λαός, στο ύψος των περιστάσεων.

Υ.Γ. Όλα τα περί δημοψηφίσματος με την προϋπόθεση ότι αυτό θα γίνει, πράγμα που σήμερα Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015, δεν είναι καθόλου σίγουρο. Μάλιστα, ο φίλος μου ο Γιώργος δίνει 9/10 πιθανότητες να μη γίνει. Κι ο Γιώργος ξέρει από πιθανότητες… 

«ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ», 41 ΧΡΟΝΙΑ ΨΕΜΜΑΤΑ!

η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!

Ὅπως καὶ τὰ προηγούμενα σαράντα χρόνια, ἔτσι καὶ φέτος οἱ διά­φορες ὀργανώσεις καὶ τὰ κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς, μηδενὸς ἑξαιρουμένου –καὶ γιατί ἄλλωστε, ἀφοῦ τὶς «δάφνες» τοῦ διεκδικοῦν ἡ «Νέα Δημοκρατία», ὅτι ἀπόμεινε τέλος πάντων, καθὼς καὶ τὸ «Πά.Σό.Κ.», ἐδῶ κι ἂν ἰσχύει τὸ ὅτι ἀπόμεινε- διεκδίκησαν τὸ καθένα γιὰ τὸν ἑαυτὸ τοῦ τὴν πρωτοκαθεδρία τῆς «ἀντίστασης».

Εἶναι πρα­γματικότητα ὅτι τὸ ΠΟΛΥΤΕΝΕΙΟ ΑΝΗΚΕ, ἐξ ἀρχῆς, ΣΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ, συγκεκριμένα στοὺς ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ καὶ στοὺς ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥΣ κι ΟΧΙ στὸν ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.

Τὰ χρόνια ποὺ πέρασαν ὁ ἐθνικιστικὸς χῶρος στάθηκε κυρίως στὸν ἀριθμὸ τῶν νεκρῶν, στὸ μέ­ρος καὶ στὸν τρόπο τοῦ θανάτου τους, καθὼς καὶ ἄλλες τέτοιου εἴδους στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, ἂν καὶ εἶναι χρήσιμα, δὲν ἀποτελοῦν ὀρθὴ προσέγγιση τοῦ ζητήματος. Τὸ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν συνθηματολογία ποὺ χρησιμοποιήθηκε ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πληθώρα ἄλλων στοιχείων, ΟΡΓΑΝΩΘΗΚΕ ἀπὸ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΞΕΝΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ Κομμουνιστικὸ Κόμμα Ἑλλάδος, ποὺ διεκδικεῖ τὴν πρωτοκαθεδρία στὴ συμμετοχὴ καὶ στὸ «γιορτασμό», μὲ ἐπίσημη ἀπόφαση τοῦ τὸν Νοέμβριο τοῦ 1973, εἶχε καταδικάσει ὅσα διαδραματίζονταν καθὼς καὶ τὴν συμμετοχὴ σ’ αὐ­τά. Τὰ γεγονότα τοῦ 1973, δὲν εἶχαν τὴν ἀπή­χηση ποὺ θέλησαν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ τοὺς ἀποδώ­σουν. Εἶχαν σαφῆ καὶ συγκεκριμένο ἰδεολογικὸ στίγμα καὶ στόχευαν στὴν ἀνα­τροπὴ τοῦ Γεωργίου Παπαδοπού­λου, ποὺ συσπείρωνε γύρω τοῦ μία μεγάλη μάζα πολιτῶν.

Ὁ «γιορτασμός» τοῦ Πολυτεχνείου μὲ τὴ μορφὴ τῆς «ἀντίστα­σης» κατὰ τοῦ «φασισμοῦ», ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἐκπροσωποῦσε τὸ στρατιωτικὸ καθεστὼς –ποὺ ἔβαινε πρὸς φιλελευθεροποίηση- ἀποτελεῖ τὸν φορέα τοῦ μένους τῆς ἀριστερᾶς. Μένος ποὺ ἀναφέρεται ἀρχικὰ στὴν ἐπικράτηση (κάποιων) ἐθνικῶν ἰδανικῶν στὴν περίοδο 1967-74, ἀλλὰ στοχεύει παράλληλα στὸν ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ἀπὸ τὴ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ τῆς ΕΞΟΥΣΙΑΣ,  ὁποιουδήποτε φορέα ἐκφράζει τὸν Ἐθνικιστικὸ χῶρο ἢ ἁπλῶς διατυπώνει ἐθνικὲς ἰδέες καὶ ἀπόψεις.

Τὸ Πολυτεχνεῖο ἀπέτρεψε τὴν φιλελευθεροποίηση τοῦ τότε καθεστῶτος καὶ ἔφερε στὸ προσκήνιο τὸ καθεστὼς τοῦ Δημητρίου Ἰωαννίδη. Σὲ ὅσους προκαλεῖ ἀπορία ἡ συμμετοχή του (ἀπό)κόμματος «Νέα Δημοκρατία» στὸ ἐτήσια ἐπαναλαμβανόμενο πανηγύρι τοῦ Νοεμβρίου, νὰ τοὺς θυμίσουμε ὅτι, εἶναι δέσμια τῶν κανόνων καὶ τῶν συμφωνιῶν τοῦ μεταπολιτευτικοῦ παιχνιδιοῦ.

Ἡ «Νέα Δημοκρατία», δὲν ἔχει τὴν ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ καὶ τὴν ΤΟΛΜΗ νὰ θε­ωρήσει τὸ Πολυτεχνεῖο ὡς ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΓΙΟΡΤΗ, αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ εἶναι, καὶ νὰ τοποθετηθεῖ ἀπέναντί του. Προσπαθεῖ, ὡς ἰδεολογικὸς συγγενὴς τῆς Ἀριστερᾶς, νὰ κλέψει τὴν ἀχρείαστη δόξα τοῦ «ἀντιστασιακοῦ», ὅμως ἡ συμμετοχὴ τῆς προσδίδει ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ καὶ ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΗΤΑ στὰ γεγονότα τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1973, ἡ ὁποία δὲν ἀντα­ποκρίνεται στὴν ΑΛΗΘΕΙΑ καὶ στὰ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ τῶν ὀπαδῶν της.

Ἂς ποῦμε ἐπιτέλους τὰ πράγμα­τα μὲ τὸ ὄνομά τους. Οἱ «ἡγέτες τῆς Δεξιᾶς» ΕΠΕΒΑΛΑΝ τὸ γιορτασμὸ τοῦ Πολυτεχνείου σχεδὸν ὡς ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ, ἐνῶ ποτὲ δὲν ἦταν, ὑπακούοντας στὴν ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ τῆς ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ νὰ ἐνσωματώσει στὸν ἐθνικὸ κορμό, στὴν ἐθνικὴ πολιτική μας παράδοση μία ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΓΙΟΡΤΗ. ΑΝΕΛΑΝΑΝ τὶς ΕΥΘΥΝΕΣ. Οἱ ἀριστεροί τη δουλειὰ τοὺς κάνουνε, τὸ φταίξιμο ἀνήκει σὲ ὅσους ἐπέ­τρεψαν καὶ συνηγόρησαν στὸ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΨΕΜΜΑ τοῦ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Στις δημοκρατίες, τελικά, υπάρχουν αδιέξοδα.

O τρόμος μιας «Δημοκρατίας»  μπροστά στις εκλογές.

Ο Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα {Διαβάστε το βιογραφικό του Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα στην Ελληνική Metapedia} γεννήθηκε στην Ισπανία, όπου κι έζησε τη σύντομη και γεμάτη ζωή του.  Αναζητώντας μια πλήρη –κατά το δυνατό- βιογραφία του στην Ελληνική γλώσσα, διαπιστώνεις τεράστιο κενό. Σκόρπια αποσπάσματα, που τον ΛΙΘΟΒΟΛΟΥΝ με τους γνωστούς χαρακτηρισμούς και «κοσμητικά» επίθετα, κι από την άλλη, ελάχιστα ΔΙΑΦΩΤΣΤΙΚΑ δημοσιεύματα.

Θυμηθήκαμε τη ρήση του ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ, «….Όσο και να θέλεις δεν θα μπορέσεις να παραμείνεις τυφλός και κουφός μπροστά στην αγωνία που εξαπλώνεται, ολοένα και περισσότερο πάνω από την Ισπανία», με αφορμή την πρωτοφανή κρίση του Ελληνικού πολιτικού συστήματος και την παρατεταμένη και χαρακτηριστική αδυναμία του Προέδρου της Δημοκρατίας να τη διαχειριστεί. Τα σκαλιά του Μεγάρου της οδού Ηρώδη του Αττικού, κοντεύουν να πάρουν φωτιά καθώς τα ανεβοκατεβαίνουν οι εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων –υπαρκτών ή ανύπαρκτων- με εξαίρεση τους «καταραμένους» από το σύστημα, του εθνικιστικού κινήματος «Χρυσή Αυγή», που τους στερούν και αρνούνται τη δυνατότητα να συναντηθούν με τον Πρόεδρο

ΑΒΟΥΛΟΣ, ΤΥΦΛΟΣ και ΚΟΥΦΟΣ, ο επικεφαλής του θεσμού παρακολουθεί τα δρώμενα ως να μην τον αφορούν, ΠΑΡΑΓΝΩΡΙΖΕΙ με ΣΥΣΤΗΜΑ –κι από σύστημα- τις πολιτικές επιλογές του Ελληνικού λαού και διαψεύδει με χαρακτηριστικά εύκολο τρόπο τη διαπίστωση του Χοσέ Αντόνιο. ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΤΕ την ΙΣΠΑΝΙΑ με την ΕΛΛΑΔΑ, αντιστρέψτε το συμπέρασμα ή την προσδοκία, όπως τη διατύπωσε ο Ισπανός εθνικιστής, και τι άλλη χρεία μαρτύρων έχετε.

Σε μια απίστευτη ομοιότητα με την Ελλάδα της πολιτικής και οικονομικής Κατοχής του Δ.Ν.Τ. και των μνημονίων ο Χοσέ Αντόνιο διακήρυξε στο 20ο τεύχος του περιοδικού «Arriba», «…..Ενώ η τρέχουσα φρικτή οικονομική κρίση ερημώνει ή πασχίζει να αφανίσει την μεσαία τάξη και  οι εργατικές μάζες υποφέρουν τον εφιάλτη της ανεργίας όπως ποτέ άλλοτε, το ποσό των κερδών  που απολαμβάνουν  οι  δικαιούχοι της  άρχουσας τάξης, οι μεγιστάνες του τραπεζικού συστήματος είναι εξαιρετικά υψηλό. Συνεπώς το επείγον καθήκον των εργαζομένων είναι το ακόλουθο : Να καταστρέψουν το φιλελεύθερο σύστημα βάζοντας τέλος στις πολιτικές κλίκες και στους καρχαρίες του τραπεζικού καθεστώτος…».  Το μήνυμα, αν και έρχεται από το παρελθόν, είναι εξαιρετικά επίκαιρο και διαυγές.

Ο απερχόμενος -ούτως ή άλλως, άμεσα ή σε λίγους μήνες- Πρόεδρος, ταυτίζει το όνομα του με μεθοδεύσεις, πρωτοφανείς και δίχως προηγούμενο, αν δεν πρωτοστατεί σ’ αυτές, που έχουν ως μοναδικό στόχο την ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΛΟΓΩΝ που, βέβαια, δεν είναι πανάκεια και λύση, ούτε θα δώσουν διέξοδο στα αδιέξοδα ενός καθεστώτος σε κατάρρευση. Όμως πως μπορούν να πείσουν τους πολίτες για την «αγνότητα» των προθέσεων τους, οι εκπρόσωποι ενός «δημοκρατικού» καθεστώτος που τρέμουν το ενδεχόμενο -και μόνο- μιας εκλογικής αναμετρήσεως;

Κόψτε τοὺς τὶς «ΡΙΖ.Ε.Σ.» πρὶν ἀποκτήσουν τὸ πρόσωπο τοῦ ΤΕΡΑΤΟΣ.

«Γιὰ τὸν ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, τὴν ΠΑΤΡΙΔΑ, τὴ ΣΗΜΑΙΑ, τὴν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ».

Ἰδοὺ λοιπὸν καὶ ἡ διακήρυξη θέσεων τῆς πολιτικῆς κινήσεως  «Ριζοσπαστικὸς Ἐθνικὸς Συναγερμός», [«ΡΙΖ.Ε.Σ.»], τοῦ Τάκη Μπαλτάκου. Μόνιμοι ἀλλὰ καὶ ἐπισκέπτες αὐτοῦ τοῦ τόπου, στὰ πρόθυρα τῆς τρέλας. «Συγκάτοικοι εἴμαστε ὅλοι…».

Κι ὅσοι «ἤρθαμε» σήμερα στὴν Ἑλλάδα, τρελαθήκαμε ἀπὸ τὴ χαρά μας. «Μωρὲ τί καλοὶ ἄνθρωποι εἶναι τοῦτοι; Σκέπτονται, πονοῦν κι ἀγαποῦν τὴν πατρίδα. Νοιάζονται γιὰ τοὺς θεσμούς, τὰ πρόσωπα καὶ τὶς ἀξίες..»

Ὅμως ὅσοι εἶναι μόνιμοι κάτοικοι, «τὰ ‘παῖξαν» ποὺ λέει κι ἡ πιτσιρικαρία. Διάβασαν οἱ Ἕλληνες τὰ ὀνόματα ὅσων ὑπογράφουν τὴ διακήρυξη καὶ σάλεψε τὸ λογικό τους. Ὁ Γενικὸς Γραμματέας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἀντ’  αὐτοῦ γιὰ ὅσο διάστημα ἦταν στὴ θέση, ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἤλεγχε, προωθοῦσε καὶ πίεζε τοὺς βουλευτὲς νὰ ψηφιστοῦν τὰ νομοσχέδια ποὺ ἔδεσαν χειροπόδαρα τὴ χώρα καὶ τοὺς κατοίκους της. Ο ΤΑΚΗΣ ΜΠΑΛΤΑΚΟΣ.

Ἀπὸ κοντὰ κι ἕνας βουλευτής, ποὺ καταγγέλλει τὰ μνημόνια, ὅμως θὰ συσκεφθεῖ μὲ τοὺς ψηφοφόρους τοῦ τί θὰ κάνει μὲ τὸ θέμα τῆς ἐκλογῆς τοῦ Σταύρου Δήμα τοῦ τεχνηέντως ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΥ ὑποψήφιου, ἐλπίζουμε μόνο ὑποψήφιου, Προέδρου τῆς 3ης Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας (τους).

Οι «ΡΙΖ.Ε.Σ.» του Αντώνη Σαμαρά.

Ὁ κύριος βουλευτής, νομικὸς κι αὐτός, ἐκ τῶν κορυφαίων ποινικολόγων τῆς χώρας, Μέχρι πρόσφατα βρίσκονταν ὑπὸ τὸν ἀσφυκτικὸ ἔλεγχο τοῦ ΣΔΟΕ καὶ ὁ ἔλεγχος πιθανότατα συνεχίζεται. Κοντά τους οἱ ἀπαραίτητοι διαχρονικοὶ μαϊντανοί, στρατιωτικοὶ ξηρᾶς, Ναυτικοῦ κι Ἀεροπορίας καὶ ἑτοιμοπόλεμοι, ὄχι ὅμως στὴν πρώτη γραμμή, κάμποσοι ἐπίσκοποι, γιὰ νὰ δίνουν ἐπίφαση Ὀρθοδοξίας.

Ἂς δοῦμε λοιπὸν τὸν ἀντίλογο στὴ διακήρυξή τους:

1) Ὅλοι αὐτοὶ ἀδιαφόρησαν γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα τὰ προηγούμενα χρόνια.

2) Ἐπέβαλλαν τὴ σχέση ἐξαρτήσεως μὲ τοὺς ξένους δανειστὲς καὶ ἔπληξαν τὴν ἐθνικὴ κυριαρχία τῆς χώρας, τὴν ὑπερηφάνεια τοῦ λαοῦ μας κι ἔφεραν τοὺς ξένους τοποτηρητὲς στὴν Ἑλλάδα.

3) Κατέστησαν τὸ χρέος ΜΗ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΙΜΟ καὶ ψήφισαν ΝΟΜΟΥΣ γιὰ τὴν ὑποχρεωτικὴ ἀποπληρωμή του, ὁδηγώντας τεράστιο μέρος τοῦ λαοῦ στὴν ΑΝΕΡΓΙΑ.

4) Ἐπέβαλλαν ἀπάνθρωπη κι ἐκδικητικὴ φορολόγηση καὶ προχώρησαν στὴν ἐκχώρηση δημόσιας περιουσίας γιὰ τὴν ἀποπληρωμὴ τοῦ χρέους.

5) Φρόντισαν νὰ μὴν ἀποδοθοῦν εὐθύνες καὶ συγκυβέρνησαν συγκαλύπτοντας τὴν εὐθύνη τῶν διεθνῶν φορέων καὶ ὀργανισμῶν γιὰ τὸν ὑπερδανεισμὸ τῆς χώρας.

6) Δὲν ἀντιμετώπισαν δραστικὰ τὴ λαθρομετανάστευση, δὲν φρόντισαν ν’ ἀναθεωρηθοῦν οἱ σχετικὲς διεθνεῖς δεσμεύσεις γιὰ νὰ σταματήσουν ἡ πληθυσμιακὴ ἀλλοίωση, ἡ πολιτιστικὴ ἀλλοτρίωση καὶ ἡ ἀποχριστιανοποίηση τῆς χώρας μας.

7) Ἀμέλησαν τὴν ὑποχρέωσή τους νὰ θέσουν σὲ προτεραιότητα τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα, νὰ ὀργανωθεῖ ἡ Ἐθνικὴ Παιδεία μὲ βάση τὴν ἑλληνικὴ παράδοση καὶ τὴν Ὀρθοδοξία, ὥστε νὰ ἀναστραφεῖ ἡ πορεία τῆς ἠθικῆς ἀποσύνθεσης τῆς κοινωνίας μας.

8) Κατέστησαν ὑποχείριό τους καὶ στέρησαν τὴν ἀνεξαρτησία ἀπὸ τὸ θεσμὸ τῆς Δικαιοσύνης.

9) Κουρέλιασαν τὸ ἠθικὸ καὶ τὸ κύρος καὶ κατέστησαν ἀνεπαρκεῖς σὲ σύγχρονο ἐξοπλισμὸ καὶ μέσα τὶς Ἔνοπλες Δυνάμεις καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας.

10)  Μετέτρεψαν σὲ Νόμους τοῦ κράτους τὶς ἀσύμβατες πρὸς τὶς παραδόσεις μας διατάξεις τοῦ «ἀντιρατσιστικοῦ» νόμου, ἀποθάρρυναν καὶ δὲν ὑποβοήθησαν ἐν γένει τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὰ πρεσβυγενῆ Πατριαρχεῖα, τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἄγ. Αἰκατερίνης Σινᾶ γιὰ τὴν ἐπιτέλεση τοῦ κοινωφελοῦς καὶ πνευματικοῦ τοὺς ἔργου».

Οἱ «ΡΙΖ.Ε.Σ.» τους ἔχουν πρόσωπο. Τὸ πρόσωπο τοῦ Ἀντώνη Σαμαρά, τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Κουβέλη μὲ τοὺς ὁποίους συγκυβέρνησαν. «Γιὰ τὸν ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, τὴν ΠΑΤΡΙΔΑ, τὴ ΣΗΜΑΙΑ, τὴν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ», κόψτε τοὺς τὶς «ΡΙΖ.Ε.Σ.» πρὶν ἀποκτήσουν τὸ πρόσωπο τοῦ ΤΕΡΑΤΟΣ.